Në vitin 1994, Ricardo hoqi dorë nga ëndrra e tij për të qenë regjisor. Në njëzet e katër vjeç, ai tashmë, në një farë mënyre, e ka pranuar fatin e tij: atë të një qytetari të thjeshtë, anonim, të humbur në pafundësinë e shoqërisë konsumatore. Ai nuk do të jetë kurrë një artist. Megjithatë, një telefonatë nga Radio-Kanada ringjalli flakën artistike të të riut, aplikimi i të cilit u përzgjodh mes finalistëve të emisionit La Course, Edition 1994-95.