Në vitet midis Luftës së Parë Botërore dhe ngritjes së Fashizmit, legjendarja e teatrit Eleonora Duse trondit të gjithë duke u rikthyer në skenë mbi 60 vjeçare. Duke u përballur me brutalitetin e ngjarjeve historike që zhvillohen dhe duke u mbajtur pas mundësisë së utopisë, ajo e bën artin e saj një akt revolucionar, madje me koston e sakrifikimit të shëndetit dhe dashurisë—duke përballuar udhëtimin e saj të fundit e vetëdijshme se mund të heqë dorë nga jeta vetë, por jo nga natyra e saj e vërtetë.