Një burrë i kalon i qetë ditët në spital pa shumë shqetësime. Prej disa kohësh ndodhet i shtruar në spital, por kjo gjendje duket si mënyra më e mirë për të jetuar jetën e tij, i sigurt nga gjithçka dhe nga të gjithë, pa përgjegjësi dhe probleme të çdo lloji. Ndihet vërtet mirë atje dhe edhe nëse disa nga shokët e tij të lagjes ndihen të bllokuar, për ta ai gjithashtu mund të ndihet i lirë si askund tjetër. Kjo rutinë e çmuar shkon pa probleme derisa një person i ri pranohet në të njëjtin repart. Ajo është një shoqëruese e shqetësuar, e zemëruar, nuk pranon asgjë nga ajo gjendje, veçanërisht rregullat e pashkruara. Ajo nuk është e gatshme të presë, ajo dëshiron të largohet nga ai vend më mirë apo edhe më keq. Ajo dëshiron të jetojë ashtu siç duhet ose të vdesë, siç ndodh me ata që përfundojnë atje. E pushton ai furi, fillimisht përpiqet të mbrohet dhe më pas pranon diçka të pakuptueshme. Ky takim do ta ndihmojë atë të pranojë se nëse vendosni të përballeni vërtet me zemrën dhe emocionet tuaja, nuk ka asnjë riparim të mundshëm.